Szaleństwo trwa: Elektrownia węglowa o regulowanej mocy 840 megawatów wysadzona w powietrze

Wysadzenie elektrowni Ibbenbüren. | Źródło zdjęcia: jouwatch

22 lutego 2026 roku w Ibbenbüren, w powiecie Steinfurt, w północnym, rządzonym przez CDU Nadrenii Północnej-Westfalii, wydarzyła się potężna eksplozja: 275-metrowy komin byłej elektrowni węglowej został kontrolowanie wysadzony z użyciem 600 kg materiałów wybuchowych.

Elektrownia węglowa w Ibbenbüren: 840 megawatów regulowanej mocy po prostu zniszczono

Media i politycy znów świętowali tę destrukcję jako „kamień milowy transformacji energetycznej”. W rzeczywistości zniknęło na zawsze 840 megawatów zabezpieczonej mocy – energii, która była dostępna w razie potrzeby, pokonywała chwilowe braki i utrzymywała sieć stabilną przez dziesięciolecia. W czasach, gdy grożą blackout’y, a gaz staje się rzadki, jest to fatalna strata.

Nadrenia Północna-Westfalia jest rządzona przez partyjnego żołnierza CDU Hendrika Wüsta. W swojej czarno-zielonej koalicji od 2022 roku realizuje mokre marzenia zielonych w Düsseldorfie. I to właśnie ten rząd regionalny ponosi centralną odpowiedzialność polityczną za to, że wygaszanie węgla w NRW – określone przepisami krajowymi i gorliwie przyspieszane przez czarno-zieloną ekipę – niszczy takie elektrownie jak Ibbenbüren, nie zapewniając żadnych prawdziwych, zabezpieczonych zdolności zastępczych.

Właściwą eksplozję przeprowadziła grupa Hagedorn (od 2023 roku właściciel terenu). Obszar jest teraz przygotowywany dla Amprion – na stację konwersji, która od 2031 roku ma wprowadzać do sieci energię wiatrową z morskich farm wiatrowych.

Przypomnę: podczas gdy Niemcy rozkładają ostatnie stabilne jednostki energetyczne na pył, Chiny, Indie i USA w rekordowym tempie rozwijają energetykę węglową: same Chiny mają w 2025 roku uruchomić około 85 gigawatów (to około 100–110 wielkości Ibbenbüren), Indie w zaledwie dziesięć miesięcy prawie 9 gigawatów termicznych, a USA wstrzymują wygaszanie ponad 17 gigawatów.

Globalny efekt CO₂ tego niemieckiego samobójstwa? Śmieszne maksymalnie 0,5 procenta światowych emisji – realistycznie raczej 0,2–0,4 procenta. Zamiast tego Niemcy duszą własny przemysł: ceny energii wynoszą 16–18 centów/kWh (w porównaniu do 8–10 centów w Chinach i Indiach). Efekt: firmy uciekają, miejsca pracy znikają, wartość dodana rozkłada się.

Aby zastąpić te 840 MW, potrzeba około 400 tych klimatycznie i środowiskowo szkodliwych turbin wiatrowych (6 MW, przy skromnej dostępności na poziomie 18%). Inwestycja w to wynosi 3,5–4 miliardy euro. Do tego dochodzą coroczne setki milionów na rozwój sieci, redispatch, rezerwy mocy – przez lata kolejne miliardy, które muszą zapłacić zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa oraz zwykłe gospodarstwa domowe.

To czysty zielony szaleństwo: pod świętym płaszczykiem ochrony klimatu kupować minimalne oszczędności globalne, niszcząc własną gospodarkę, poświęcając stabilność dostaw i eksportując miejsca pracy za granicę.

Niemniej nie tylko czarno-zielony rząd NRW pod przewodnictwem Wüsta oraz polityka krajowa z impetem realizują tę ideologiczną autodestrukcję. Pod koniec października ubiegłego roku Bawaria pod rządami Markusa Södera zniszczyła elektrownię atomową Gundremmingen, niszcząc działającą elektrownię jądrową, która mogłaby zasilać miliony. To symbole autodestrukcji naszej polityki energetycznej.

Ten artykuł ukazał się na journalsitenwatch.com, naszym partnerze w EUROPEJSKIEJ WSPÓŁPRACY MEDIALNEJ.

***

Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!

U P A D E K    E U R O P Y !

 

***