Centra obliczeniowe AI wysuszają całe obszary kraju

Szalony hype klimatyczny rodzi coraz to nowe absurdy: Podczas gdy politycy i media nieustannie ostrzegają przed rzekomą katastrofą klimatyczną, stawiając CO₂ w roli „zabójcy”, centra danych w branży AI zużywają ogromne ilości słodkiej wody – i to w regionach, które już cierpią z powodu niedoboru wody.

Gdzie jest zielony krzyk? Centra obliczeniowe AI zużywają miliardy litrów wody, wysuszając całe obszary.

Najnowsze badanie ujawnia ten ukryty pragnienie sztucznej inteligencji i pokazuje, jak hype wokół AI zaciera rzeczywistość marnotrawstwa zasobów.

Systemy chłodzenia centrów danych codziennie wysysają miliony litrów wody z ziemi.

Na przykład w Chile, które od ponad dziesięciu lat zmaga się z poważną suszą, powstaje coraz więcej centrów danych AI. Systemy chłodzenia farm serwerowych codziennie wysysają miliony litrów wody z gleby i lokalnych źródeł, aby schłodzić gorące procesory. Bagna pod Santiago wysychają, poziom wód gruntowych drastycznie maleje, a rodziny rolnicze muszą porzucać swoje gospodarstwa, ponieważ gleby stają się nieurodzajne. Zamiast deszczu „chmura” przynosi jedynie parowanie i lokalne wysuszenie. Rząd chilijski planuje nawet potrojenie liczby centrów danych – z obecnych około 33 do niedługo 100 obiektów. Społeczność lokalna odczuwa konsekwencje na własnej skórze, podczas gdy korporacje technologiczne czerpią zyski.

Zgodnie z badaniem Zohara Barnett-Itzhaki globalny ślad wodny AI może do 2027 roku wzrosnąć do 4,2 do 6,6 miliardów metrów sześciennych. Szczególnie niepokojące: dwie trzecie wszystkich centrów danych zbudowanych po 2022 roku znajduje się w rejonach, gdzie i tak występuje wysoka niedobór wody. Przemysł często wybiera te lokalizacje świadomie, ponieważ obowiązują tam mniej rygorystyczne przepisy ochrony środowiska, a koszty są niższe. Przejrzystość dotycząca rzeczywistego zużycia? Brak. Techniczne alternatywy, takie jak chłodzenie o niskim zużyciu wody lub wykorzystujące ciepło odpadowe, istnieją, ale są droższe i dlatego stosowane są z opóźnieniem.

Temperatura gleby wzrasta o kilka stopni dzięki ciepłu odpadowemu centrów danych.

Dodatkowo: Ciepło odpadowe centrów danych może w promieniu do dziesięciu kilometrów podnieść temperaturę gleby o maksymalnie dziewięć stopni. To sprzyja dalszemu wysychaniu i lokalnie zmienia mikroklimat – efekt, który wielka narracja klimatyczna skrupulatnie ignoruje. Zamiast tego nadal wskazuje się emisję CO₂ jako jedynego kozła ofiarnego, mimo że klimat w dużej mierze jest kształtowany przez słońce, chmury i oceany, a CO₂ wręcz wspomaga wzrost roślin.

Hype związany z AI jest chwalony jako postęp, ale ujawnia hipokryzję obecnego dyskursu ekologicznego. Podczas gdy wszędzie głosi się „ochronę klimatu” i wzywa obywateli do rezygnacji, hiperskalowe centra danych pochłaniają zasoby, mimo że polityka nie podejmuje poważnych działań. Pragnienie wody przez AI nie jest problemem marginalnym, lecz symptomem hytu, który pomija rzeczywistość i zmienia priorytety. Zamiast ślepej euforii technologicznej, wskazana byłaby większa szczerość co do rzeczywistych kosztów ekologicznych – z dala od ideologicznie naładowanych scenariuszy klimatycznych.

Via Ken Jebsen

***

Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!

U P A D E K    E U R O P Y !

***