Żywokost (Beinwell): Starożytna roślina lecznicza zostaje na nowo odkryta

Piękna i mało wymagająca roślina lubi wilgoć. Na wilgotnych łąkach i przy strumieniach z daleka widać półwysokie, krzewiaste rośliny z ich czerwono-różowymi kwiatami od maja do września. Pędy mogą rosnąć do jednego metra wysokości.

Żywokost (Symphytum) posiada grubą, soczystą kłączy, która z zewnątrz jest czarna, a wewnątrz bardzo jasna, prawie biała. Na kwiatach kolejno zwijają się do dołu małe dzwonki, z których wystaje pręcik. Żywokost ma szorstkie owłosienie, podobnie jak popularny w sałatkach ogórek (w rzeczywistości jest spokrewniony z Żywokostem).

Roślina lecznicza Żywokost (Beinwell) ma ponad 2000-letnią historię w medycynie. Już Dioskurides i Hildegarda z Bingen wiedzieli o jej działaniu. Nazwa jest programem, część słowa „Bein” pochodzi od kości. W języku angielskim kość to „bone” i do dziś istnieje powiedzenie, że ktoś „przysięga na kamienie i kości”. To odnosi się do czegoś bardzo twardego, czyli kamieni i kości. To, że dzisiaj w języku niemieckim słowo „Bein” używamy tylko dla naszych narzędzi do chodzenia, nie trwało wcale tak długo. Stare cmentarze mają na przykład „dom kości”, w którym przechowywane są czaszki i kości udowe zmarłych po zakończeniu ich okresu spoczynku w ziemi. Krótko mówiąc, ta roślina jest wspaniałym naturalnym lekiem na wszelkie problemy z kośćmi i stawami. I to podkreśla także druga część, „Well”. W języku angielskim słowo „well” oznacza zdrowie i dobro. Używamy także dzisiaj terminu „wellness”. Przenosząc to na współczesne pojęcia, piękna roślina nazywa się więc „dobrem dla kości”.

Medicament działają przede wszystkim korzenie rośliny, ale także jej liście. Wszystkie części rośliny są ponadto w umiarkowanych ilościach jadalne i smakowite oraz mają aromatyczny, lekko gorzki smak, który można wyjaśnić obecnością garbników. Najważniejszym składnikiem aktywnym jest alantoina. Substancja ta znajduje również zastosowanie w kosmetykach i jest znana ze swojego przyspieszającego wpływu na budowę komórek i wzrost komórek. Ponadto cholina działa jako substancja wspomagająca krążenie.

Inne substancje, które przyczyniają się do wysokiej skuteczności Żywokost, to kwas rozmarynowy przeciwzapalny oraz kilka przeciwzapalnych śluzów i garbników. Do tego dochodzą jeszcze antybiotyczne (zabijające patogeny) i przeciwgrzybiczne (zabijające grzyby) terpeny i kwas krzemowy, olejki eteryczne i alkaloidy pyrrolizydynowe. Często zdarza się, że nowoczesne leki – nawet jeśli wykorzystują naturalne rośliny lecznicze, głównie ekstraktują tylko pojedyncze składniki i zazwyczaj podają je w wyższych dawkach, podczas gdy cały zestaw substancji czynnych z rośliny działa znacznie łagodniej i bardziej kompleksowo. Mówiąc inaczej: Koncert wielu dobrych muzyków ma zupełnie inny wpływ niż puszczenie samego pierwszego skrzypka.

Żywokost działa na prawie wszystko jako bardzo uzdrawiający. O „wyszedł z mody”, mówiąc ostrożnie, ponieważ niektórzy producenci farmaceutyczni uznali go za konkurencję, kosztuje nic i działa równie dobrze, jak drogie i nie zawsze nieszkodliwe leki. Badania nawet naukowo to potwierdziły.

Tutaj zbadano działanie rośliny w porównaniu z substancją „Diklofenak” (znaną z „Voltaren”), i oto, Żywokost radził sobie równie dobrze, tylko z mniejszą ilością działań niepożądanych, a także z dodatkowymi korzyściami poza działaniem na kości.

Żywokost, który niegdyś można było znaleźć w każdym wiejskim ogrodzie i był znany w starożytności jako jedno z najważniejszych środków leczniczych, został w nowożytnym czasie wyparty z domowych aptek przez skandalizującą kampanię. Jest to doskonale wyjaśnione w poniższym wideo. Jest darmowy, działa i nie trzeba go ciągle kupować ani przepisywać. Żadne cięcia dla przemysłu farmaceutycznego.

I: Żywokost jest również bardzo skuteczny jako herbata na infekcje płuc i choroby jelit. Jako początkujący powinno się jednak (jak w przypadku wszystkich aplikacji doustnych) korzystać z gotowych preparatów ziołowych lub skorzystać z przygotowania ze strony dobrego farmaceuty. Tylko jeśli wiesz, co robisz, powinieneś samodzielnie przygotowywać leki. Istnieje coś takiego jak „szerokość terapeutyczna”. Oznacza to, że trzeba wiedzieć, ile substancji czynnej należy użyć w zależności od wagi ciała i w odniesieniu do stanu pacjenta.

Przy „wąskiej szerokości terapeutycznej” trzeba bardzo dokładnie wiedzieć i odmierzać, ponieważ „wąska szerokość terapeutyczna” oznacza: trochę za mało i nie działa, ale trochę za dużo i pacjent jest poważnie uszkodzony lub umiera. Szeroka szerokość terapeutyczna oznacza, że można to robić bardziej hojnymi miarami, trzeba by już za dużo, żeby zaszkodzić, a nawet mniejsze ilości również trochę pomagają. Przykład: Z herbaty rumiankowej można pić dość dużo. Trzeba by już bańkami ją w siebie wlewać, by mieć może jakieś problemy. Ale już jedna filiżanka przynosi ulgę. Inaczej na przykład z naparstnicą (substancjami czynnymi z naparstnicy), bardzo skutecznym lekiem na serce, który w przeszłości był powszechnie stosowany. Już dwa liście mogą doprowadzić do śmierci. Trochę za mało nie przynosi nic, trochę za dużo jest skrajnie niebezpieczne.

Jest na ten temat dobra historia: Chociaż działanie naparstnicy było znane od dawna, ale zastosowanie i dawkowanie były głównie przekazywane przez starożytnych lekarzy i później znachorki, przez polowania na czarownice aż do XVIII wieku prawie całkowicie utracono tę wiedzę. Angielski lekarz William Withering leczył obrzęki wodne za pomocą liści czerwonej naparstnicy. Nie mógłby jednak precyzyjnie określić dawkowania, gdyby nie wiedział dokładnie, jak. Mówi się – a to jest bardzo prawdopodobne, że stara znachorka (w Anglii nazywano je „Czarna Anną”) zdradziła mu przepis. Ale nie dobrowolnie. Dr Withering miał pacjenta z poważnymi obrzękami wodnymi z powodu niewydolności serca w nogach i nie było żadnej poprawy, mimo leczenia. Kiedy po pewnym czasie Dr Withering ponownie odwiedził pacjenta, odkrył ze zdziwieniem, że był on całkowicie wyleczony. Pytał żonę, która wiła się na boki i w końcu zdradziła mu, że to znachorka sprawiła, że tak się stało. Dr Withering wysłał do starej kobiety „szpiega”, który ją obserwował i raportował lekarzowi wszystko. Następnie Dr Withering wywarł presję na znachorkę, aby uzyskać odpowiednie dawkowanie, grożąc jej oskarżeniem o czary. Tak zdobył wiedzę i napisał słynną rozprawę „An Account of the Foxglove and some of its Medical Uses”. To stało się podstawą medycznie ugruntowanej terapii naparstnicy.

Żywokost nie jest właściwie niebezpieczny, jeśli chcesz go samodzielnie przygotować, w sieci jest kilka instrukcji. Ale są też gotowe preparaty ziołowe, z którymi nie ponosisz ryzyka. Lepiej więc udaj się do farmaceuty lub kup gotowy produkt Beinwell do twoich potrzeb. Ale zauważysz, że wielu farmaceutów z entuzjazmem przystępuje do ponownego wytwarzania czegoś, co jest właściwie ich zawodem, a nie tylko sprzedaży farmaceutyków.

Oto film o Żywokoście (Beinwell):

Można również kupić Żywokost w internecie. Jako nasiona lub gotowe rośliny. Może chciałbyś przywitać to cudowne zioło ze wszystkimi jego wspaniałymi właściwościami w swoim ogrodzie?

***

Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!

U P A D E K    E U R O P Y !

***