Pod pływającym lodem tętni życie. Ponieważ woda pod lodem jest znacznie cieplejsza. Właśnie teraz wieloryb znów zanurza się w bardziej komfortowe rejony. Obraz: Pixabay.
Czy ktoś jeszcze pamięta, że już w 2021 roku badania wykazały, że lód morski wokół Antarktydy rośnie, podczas gdy media ciągle pisały o jego topnieniu?
Rzeczywistość kontra media mainstreamowe: lód antarktyczny rośnie!
Dane pokazują również 26% więcej lodu arktycznego niż w 2012 roku.
Od NIKI VOGT | Geolodzy, glacjolodzy i inni naukowcy od dawna wiedzą, że pod biegunami płyną gorące, geologiczne prądy, które przez lata powodowały topnienie lodu. A to ciepło, pochodzące z wnętrza Ziemi, przez wiele lat odpowiadało za zwiększone topnienie biegunów, a nie minimalna emisja CO2 przez człowieka. Ponadto topnienie lodu na biegunach już od pewnego czasu zostało wstrzymane, a lód polarny znów rośnie, co potwierdzają zdjęcia satelitarne. Mimo to aktywiści klimatyczni wciąż aktywnie sieją panikę, aby utrzymać w ruchu maszynę pieniężną „ochrony klimatu CO2“.
James Edward Kamis jest geologiem od 41 lat, członkiem AAPG i uznawanym ekspertem. Dwa lata temu stwierdził, że to geologiczne prądy cieplne w głębokim oceanie arktycznym, które od dłuższego czasu w wolnym tempie topnieją lód arktyczny – a nie ocieplenie klimatu wywołane przez człowieka. W artykule zatytułowanym „Ciepło z głębokich uskoków dna oceanicznego topnieje dziury w arktycznej pokrywie lodowej“ (Heat From Deep Ocean Fault Punches Hole in Arctic Ice Sheet). Edward Kamis obala stale powtarzany przez klimatologów mit: „Człowiek jest winny topnieniu arktycznego lodu.“ To niezwykle interesujące „dziury“, które wiążą się z wysoką temperaturą i niską zawartością soli, powstały w lodzie morskim… i to bezpośrednio nad „Systemem Szczelin/Uskoków Gakkel Ridge“ w głębokim oceanie, pisał Kamis na początku listopada 2016 roku.
Ogromne ilości ciepła, które pulsują z wnętrza Ziemi.
Gakkel Ridge to gigantyczny łańcuch podwodnych wulkanów, który ciągnie się na długości 1.800 kilometrów pod arktycznym oceanem, od północnego krańca Grenlandii po Syberię. Z swoimi głębokimi dolinami, które sięgają do 5.500 metrów pod powierzchnię morza i szczytami 5.000 metrów (3,1 mili na dnie morskim – ale wciąż półtora kilometra pod powierzchnią morza), Gakkel Ridge jest znacznie potężniejszy niż Alpy. W ostatnich latach Gakkel Ridge wypompował ogromne ilości ciepła do leżącego nad nim oceanu, powodując topnienie znacznych części lodu, który unosi się nad podgrzaną kolumną oceaniczną, mówi geolog James Edward Kamis. Ten strefa wzdłuż tektonicznych pęknięć, ogromna szczelina w dnie morskim, to system uskoków o długości 1.000 mil, który w ostatnim czasie uwolnił masywne ilości ciepła do leżącego nad nim oceanu.
Nie rozumie, dlaczego uczeni o klimacie, którzy wciąż bronią teorii globalnego ocieplenia wywołanego przez człowieka, twierdzą, że tylko człowiek swoimi emisjami CO2 spowodował zwiększoną szybkość topnienia arktycznego lodu morskiego w latach 1999–2007.
W rozszerzaniu lodu morskiego dominującą rolę odgrywają siły natury.
Jednak większość naukowców zdaje sobie sprawę, że nieatmosferyczne siły natury odgrywają decydującą rolę w rozszerzaniu i grubości lodu morskiego. Do tych sił naturalnych należą wahania orbity ziemskiej, długoterminowe cykliczne zmiany w prądach głębokich mórz, a przede wszystkim geologicznie wymuszone ciepło i chemicznie naładowane strumienie cieczy pochodzące z głębokich szczelin oceanicznych i wulkanów. Te zjawiska związane z tym geologicznie wymuszonym przepływem ciepła są starannie pomijane przez klimatologów: pomimo że rozległa sekwencja trzęsień ziemi z 12 października 2015 roku, związana z dużym uwolnieniem metanu i licznymi erupcjami wulkanów wzdłuż Gakkel Ridge, była bardzo znaczącym i doniosłym wydarzeniem, „została przez większość badaczy klimatu, którzy propagują teorię zmian klimatycznych wywołanych przez człowieka, uznana za nieistotną dla globalnego ocieplenia. Bezpodstawnie“, mówi geolog. Wiele osób zdaje sobie sprawę, że zdarzenie Gakkel Ridge z lat 1999-2007 z jego chemicznie zmienionymi płynami i wysoką temperaturą wody było głównym powodem przyspieszenia topnienia lodu arktycznego. Istnieją również inne, dobrze udokumentowane dowody, że „topnienie Arktyki/Antarktydy“ jest celowym kłamstwem klimatologów, aby utrzymać w ruchu maszynę pieniędzy „ochrony klimatu“. Niemniej jednak arktyczna pokrywa lodowa w marcu 2018 roku osiągnęła całkiem dobrą rozciągliwość, drugą co do wielkości rozciągliwość od momentu prowadzenia pomiarów. Żółta linia na filmie to średni maksymalny poziom zimowy z ostatnich trzydziestu lat:
Tony Heller demaskuje dezinformację: lód arktyczny o 26% większy niż w 2012.
Realista klimatyczny Tony Heller zwraca uwagę na platformie X na dezinformację szerzoną przez lewicowe media. Jako przykład podaje artykuł BBC z 2007 roku, który twierdzi, że Biegun Północny może być latem 2013 roku wolny od lodu.
Realista klimatyczny Tony Heller zwraca uwagę na platformie X na dezinformację szerzoną przez lewicowe media. Jako przykład podaje artykuł BBC z 2007 roku, który twierdzi, że Biegun Północny może być latem 2013 roku wolny od lodu. Tutaj, w tweecie na „X“, mówi: „Rozciąg minimalnej arktycznej pokrywy lodowej w tym roku była o 26% większa niż w 2012 roku. BBC News stwierdziło wówczas, że Arktyka do 2013 roku będzie wolna od lodu:
Minimalna rozciągnięcia lodu morskiego arktycznego w tym roku była o 26% większa niż w 2012 roku. @BBCNews mówiło, że Arktyka będzie wolna od lodu do 2013. https://t.co/HphrKQEGqe https://t.co/0lYsJCyfm2 https://t.co/NWyPy8DujC pic.twitter.com/q6uLF0cWyy
— Tony Heller (@TonyClimate) 26 grudnia 2024
This year’s minimum Arctic sea ice extent was 26% larger than 2012. @BBCNews said the Arctic would be ice-free by 2013.https://t.co/HphrKQEGqehttps://t.co/0lYsJCyfm2https://t.co/NWyPy8DujC pic.twitter.com/q6uLF0cWyy
— Tony Heller (@TonyClimate) December 26, 2024
Tony Heller ostro skrytykował ten artykuł, nazywając go całkowicie bezpodstawną paniką. Pisze się w sposób alarmistyczny, aby wzbudzać lęk i promować „agendę klimatyczną“.
W analizie Heller porównał dane dotyczące rozciągania arktycznego lodu morskiego podczas corocznego minimum z 16 września 2012 roku z danymi z 7 września 2024 roku. Wynik: rozciągnięcie jest o 26 procent większe niż w 2012 roku. Obraz poniżej: po lewej stronie lód morski Antarktydy z 2012 roku, obok rozciągnięcia z 2024 roku.
Więc jeszcze raz – zmniejszenie (w czerwonym) i wzrost (w zielonym) arktycznej pokrywy lodowej wyraźnie pokazane:
Jeden z czytelników skomentował to na „X“: „Te informacje są ukrywane w wiadomościach, ponieważ nie pasują do narracji…“
Badania NASA dotyczące Grenlandii z 1 sierpnia 2018 roku.
Także wyniki tego badania (Forschungsstudie) potwierdzają wysoki, geotermalny przepływ ciepła w gruncie Grenlandii. Także wpływ ciepła z masywnych „gorących balonów skalnych“ podlodowej (heiße Gesteinsblasen innerhalb des Erdmantels,), które zostały udokumentowane w czterech wcześniejszych badaniach (zobacz tutaj, tutaj, tutaj i tutaj) (siehe hier, hier, hier und hier). Nie ma wątpliwości, że geotermalny przepływ ciepła jest przyczyną topnienia pokrywy lodowej Grenlandii na zachodzie Antarktydy (zobacz tutaj, tutaj, tutaj i tutaj) (siehe hier, hier, hier und hier).
Ale także lód antarktyczny rośnie: badania NASA z 30 października 2015 roku.
W sierpniu 2017 roku badanie oparte na danych satelitarnych wykazało, że w części Antarktydy znanej jako system ryftowy zachodniej Antarktydy znajduje się 138 wulkanów, ogromny obszar rozciągający się 3.500 kilometrów od Morza Rossa na południu aż po Półwysep Antarktyczny na północnym zachodzie. Całe 91 z tych nowo odkrytych struktur wulkanicznych w ogóle nie było znanych naukowcom. Andreas Demming pisze na EIKE (Andreas Demming schreibt auf EIKE:)
Wulkany mają od skromnych 100 metrów do imponujących 3.850 m wysokości. Wyniki zostały opublikowane na początku tego miesiąca w czasopiśmie Geological Society Special Publications.
„Antarktyda należy do najmniej zbadanych miejsc na świecie, a jako młody naukowiec byłem podekscytowany, mogąc poznać coś nowego i dotąd nie dobrze zrozumianego. Po zbadaniu dostępnych danych o Zachodniej Antarktydzie zacząłem odkrywać ślady wulkanizmu. Oczywiście zanurzyłem się w to bardziej, co doprowadziło do odkrycia niemal 100 wulkanów pod pokrywą lodową“.
… mówi współautor badania Max Van Wyk de Vries, geolog z Uniwersytetu w Edynburgu w Szkocji. De Vries, który obecnie jest studentem, badał Antarktydę, gdy dowiedział się z innych źródeł, że najzimniejszy kontynent ma wulkaniczną historię. Korzystając z kombinacji danych satelitarnych, danych radarowych przenikających lód oraz zdjęć lotniczych, de Vries był w stanie zidentyfikować 91 miejsc, w których bazaltowa lub wulkaniczna skała czekała pod lodem. Znane wulkany w tym samym regionie noszą tę wyraźną cechę wulkanicznej działalności.
Naukowcy jeszcze nie wiedzą, ile z tych wulkanów jest aktywnych, ale aktywny magmatyzm w przeszłości zmącił kontynent. Teraz, gdy zmiany klimatyczne ocieplają kontynent i rozrzedzają lód, niektóre z obecnie uśpionych wulkanów mogą znów się uaktywnić, mówią naukowcy w oświadczeniu. Wcześniejsze prace wykazały, że Antarktyda była wulkanicznie aktywna w cieplejszych okresach geologicznej historii.
Inne badanie, napisane przez glacjologa NASA (badacza lodowców) Jay’a Zwally’ego, wykazało, że pomimo ognistych wydarzeń w podłożu Antarktydy, ląd Antarktydy nawet zyskuje na masie lodu, a nie traci, podważając tym samym wnioski wielu wcześniejszych badań, w tym raportu międzyrządowego zespołu ds. zmian klimatu (IPCC) z 2013 roku. Z drugiej strony badania NASA mówią, że wzrost śniegu antarktycznego, który rozpoczął się 10.000 lat temu, obecnie dodaje kontynentowi wystarczająco nowego lodu, aby przewyższyć straty z jego topniejących lodowców. Niezależne badania podważają wnioski innych badań, w tym raportu międzyrządowego zespołu ds. zmian klimatu (IPCC) z 2013 roku, który twierdzi, że Antarktyda ogólnie traci lód lądowy.
Wnioski tego badania NASA zostały natychmiast zakwestionowane przez liczne grupy aktywistów klimatycznych i skrajnie uprzedzone media (zobacz tutaj). Twierdzenia aktywistów klimatycznych okazały się jednak fałszywe z różnych powodów:
Gdyż nowe, zweryfikowane badanie Antarktydy potwierdza znowu tezy glacjologa NASA Jay’a Zwally’ego, że Antarktyda zyskuje na masie lodu i nie traci. Wyniki tej kontynuacji badań są wspierane przez dwa inne badania NASA. Pierwsza z nich z 1 stycznia 2018 roku pokazuje, że Wschodnia Antarktyda od wielu lat gromadzi duże ilości śniegu, które kondensują się w lód i ogólnie zwiększają masę lodu (zobacz tutaj) (siehe hier).).
Drugie badanie NASA opublikowane 19 lipca 2018 roku wykazało, że atmosfera nad kontynentem antarktycznym od lat nieprzerwanie się chłodzi i nie ociepla (zobacz tutaj) (siehe hier). W związku z tym niemożliwe jest, aby lodowce Antarktydy topniały z powodu ocieplenia atmosfery, ponieważ atmosfera się po prostu nie ociepla.
Badanie NASA z 20 lutego 2018 roku wykazuje, że odpływ lodowców wschodniej Antarktydy do oceanu jest stabilny i nie wzrasta (zobacz tutaj) (siehe hier). To dowód na to, że masa lodu Wschodniej Antarktydy nie jest zmniejszana przez odpływ lodowców do sąsiednich oceanów.
Ostatecznie badania naukowców NASA jednoznacznie pokazują, że dobrze udokumentowana utrata lodu w Zachodniej Antarktydzie jest w pełni rekompensowana przez zyski lodu w Wschodniej Antarktydzie. W przeciwieństwie do setek doniesień medialnych, które poruszają temat topnienia Antarktydy, masa lodu Antarktydy w rzeczywistości rośnie. Pojedyncze, prawdziwe doniesienia jednak nie są zauważane i są zamiatane przez aktywistów klimatycznych pod dywan (Einzelne, wahrheitsgemäße Berichte finden aber keine Beachtung und werden von den Klimaaktivisten unter den Teppich gekehrt.).
Badania NASA dotyczące Antarktydy z 7 listopada 2017 roku.
To badanie badawcze pt. „Gorące wiadomości z podziemi Antarktydy” zbadało subglacjalną geologię Zachodniej Antarktydy. Potwierdza i dokumentuje, jak wiele wcześniejszych badań, że pod lodem Zachodniej Antarktydy przepływa ciepło w gruncie, które pochodzi z aktywnych szczelin dna oceanicznego i panującego tam wulkanizmu w tym regionie. Również „Süddeutsche“ obszernie o tym informowała. Również „Welt“ doniosła o tym (berichtete die „Welt“ dazu:):
„Niedawno inne badanie doszło do wniosku, że ruch lodowców Zachodniej Antarktydy w ostatnich dziesięcioleciach przyspieszył, a zwiększone opady śniegu nie mogą tego zrównoważyć. Utrata masy lodu może w dłuższym okresie znacząco przyczynić się do wzrostu poziomu mórz. Do tej pory tłumaczono to ociepleniem klimatu. Zespół Corr dostarcza teraz jeszcze jedno dodatkowe wyjaśnienie: być może lokalne przyspieszenie było spowodowane przez wulkan; chociaż jest już od dawna nieaktywny, wydziela ciepło”.
Badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Rhode Island (University of Rhode Island) potwierdziły tezę wcześniejszego artykułu w Climate Change Dispatch, że sublodowy wulkaniczny strumień ciepła topnieje lodowiec Pine Island w Zachodniej Antarktydzie (zobacz tutaj) (siehe hier). Także w wielu wcześniejszych badaniach naukowych w Climate Change Dispatch ta przyczyna topnienia lodu w Zachodniej Antarktydzie była wielokrotnie sprawdzana. (zobacz tutaj i tutaj) (siehe hier, und hier).
Źródła:
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !
***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)
